Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
This content is avaible:

Moja krótka misja w Tanzanii

Po wakacjach w Rwandzie w sierpniu 2019 r. pojechałam na krótką misję do Tanzanii. To był dla mnie prawdziwy dar od Pana Boga, ponieważ miałam łaskę spędzić trochę czasu z siostrami nowicjuszkami w Międzynarodowym Nowicjacie, który dziś jest kolebką Zgromadzenia. Wspólnotę nowicjatu tworzą 22 siostry z 4 krajów: Tanzanii, Rwandy, Kongo i Kamerunu. Podczas mojej wizyty poprowadziłam dla sióstr nowicjuszek, sióstr przygotowujących się do wiecznej profesji (3 siostry z Rwandy i 3 z Tanzanii) oraz dla sióstr juniorystek wykłady na temat Statutu Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego.

Pracowałyśmy wytrwale i owocnie. Każda z nas zdała sobie sprawę z wagi naszej przynależności do Zjednoczenia. Wspólnie odkrywałyśmy rolę i odpowiedzialność jaka na nas, Siostrach, spoczywa jako na jednej z trzech centralnych części ZAKu. Jesteśmy wezwane do zapewnienia jedności i skuteczności apostolskiej całego Zjednoczenia. Pod koniec naszego seminarium był czas na dzielenie się. Miedzy innymi pojawiło się wiele dobrych sugestii dotyczących Zjednoczenia. Takich jak: posiadanie przez każdego członka ZAK Statutu, który służyłby do osobistej lektury, refleksji i medytacji, by żyć zgodnie w wytycznymi w nim zawartymi. Zjednoczenie powinno być przeżywane jako radosne wydarzenie, tak jak powiedział Jan Paweł II podczas wizyty w kościele San Salvatore in Onda, 22 czerwca 1986 r.: „Utwierdzajcie się dalej w tym zobowiązaniu, aby to, co w duchu proroczym zapowiedział Wincenty Pallotti i co autorytatywnie potwierdził Sobór Watykański II stało się szczęsną rzeczywistością, i by wszyscy chrześcijanie byli autentycznymi apostołami Chrystusa w Kościele i świecie”! Tym co najbardziej dotknęło nasze najmłodsze Siostry to fakt, że ZAK jest otwarty dla każdego.

20190817 0852131

20190812 1500381

Nie zabrakło też czasu na praktyczne apostolstwo. Wspólnie ze Stowarzyszeniem Asyż przeżywałyśmy Eucharystię sprawowaną w ich intencji oraz w intencji ich rodzin.

20190812 1347501

Dzięki temu doświadczeniu rozumiemy to, o co modlimy się w naszych pallotyńskich modlitwach w każdy poniedziałek wieczorem: Panie, inni czekają na nas. Czekają, byśmy coś dla nich uczynili, Czekają na nasze słowo, liczą na naszą cierpliwość. Jest wielu takich, którzy szukają u nas otwartych drzwi, Którzy potrzebują miejsca i czasu na rozmowę z nami. Chcą byśmy wraz nimi dźwigali ich ciężary. Budujmy Zjednoczenie zawsze z nowym zapałem i zaangażowanie.

s. Liberata Niyongira SAC

Categories

Contact us